(¯`·._) •Magic Cat | เหมียวมหัศจรรย์• (¯`·._)

V-M

Mon, 14 Jul 2008 18:09:18 GMT

The beautiful young violinist Vanessa-Mae was just in her mid-teens when she shattered the mold of the classical virtuoso with the release of her first fusion album The Violin Player, forging a new style that has made her a multi-million-selling worldwide phenomenon and the breakthrough artist who virtually defined the fusion of classical and pop that became known as crossover. At the age of 25, she has been a superstar for a decade. Now she makes her Sony Classical debut and marks a new musical direction with the release of Choreography, a highly original album that celebrates dance rhythms from around the world. Original pieces and fresh arrangements have been created for the album by the Oscar-winning Vangelis, Bill Whelan of Riverdance, Indian film composer A.R. Rahman (the musical Bombay Dreams) and Tolga Kashif (The Queen Symphony), amongst others. Choreography will be released internationally in September 2004 and in the U.S. in early 2005.

Vanessa-Mae brings to this project the experience of a classical violin prodigy who was well into a major international concert career when she was barely in her teens. The success of The Violin Player justified a bold creative gamble she wanted to take - a new synthesis of classical and pop sounds that would tap a broad and enthusiastic international audience as surely as it would raise the hackles of tradition-bound classical critics. The albums that followed confirmed this success - worldwide sales have topped 8 million units so far, earning more than 40 international platinum awards - making her a superstar for whom there seem to be no musical limits. Vanessa-Mae has collaborated with such pop legends as Janet Jackson and Prince, performed on the soundtrack of the Disney animated feature Mulan, played Bach for the British Royal Family on the 250th anniversary of the composer's death, fiddled as she modeled a wedding dress on the runway of a Jean-Paul Gualtier fashion show in Paris, and reached out to the children of the South African township of Soweto, the first international artist to be invited to its music school. Her stunning presence only adds to her appeal. People magazine has voted Vanessa-Mae one of the "50 Most Beautiful People in the World," and FHM named her one of "The World's 100 Most Beautiful Women."

Born in Singapore on October 27, 1978 - she shares a birthday with the first international violin superstar, Niccolò Paganini - Vanessa-Mae moved to London with her family when she was four, began classical violin studies the following year and made her professional debut on the international stage at the 1988 Schleswig-Holstein Festival in 1988, the same year she made her concerto debut in the U.K. with London's Philharmonia Orchestra. Her classical career was a prodigy's dream - the youngest violinist ever to record the Tchaikovsky and Beethoven violin concertos, a world tour with the London Mozart Players during the Mozart bicentennial year, great reviews from international critics - and she had three classical albums to her credit when she was only 13 years old. It was her interest in new arrangements for violin of her favorite classical melodies that led Vanessa-Mae to seek more than the traditional repertoire could offer. The result of that quest was The Violin Player and the string of successful crossover discs that followed.

An explosive live performer, Vanessa-Mae stars in an intensive touring program that has taken her around the world several times over. She has visited over 50 countries, including performances in many spectacular venues such as the Kremlin Palace in Moscow, the Acropolis in Athens, an outdoor pyrotechnic extravaganza in Dubai, and stadiums in Beijing and Shanghai. Beyond the bounds of typical concert venues, Vanessa-Mae is constantly bringing music to new places and new people. She was the first foreign performer invited to play the U.S. national anthem at Wrigley Field and Comiskey Park in Chicago. She did the same at the World Alpine Ski Championships in Vail, Colorado, where she performed two concerts, one of classical and the other of fusion music. She has performed at the Ajax arena in Amsterdam to a football crowd numbering 60,000, provided the climax to the International Go-Karting championships in Helsinki, and performed at the opening race of the F1 Grand Prix season in Melbourne. She also performed as featured artist at the opening ceremony of the 2002 Para Olympics in Salt Lake City, Utah.

Vanessa-Mae also has appeared in many rock festivals the world over, including shows with Michael Jackson, one of which saw her carried aloft by the ecstatic crowd at the end of her performance. She made her U.S. debut in Times Square, when she hopped spontaneously onto a passing yellow taxi, in the climax to a live performance seen all over the world. She gave the first-ever concert on the famed frozen lake of St. Moritz in Switzerland, making a spectacular entrance by delta-gliding down to the stage from a 2400m mountain. She performed exclusively for the 26 heads of Asian-European governments as well as Queen Elizabeth II and other members of the Royal Family at the official closing of the asem2 Conference at Buckingham Palace.

Vanessa-Mae was the only foreign artist invited by the Chinese to perform at the pivotal moment of Reunification of Hong Kong to China at midnight. She also opened the first ever Classical Brit Awards as well as the MTV Asia Awards. She is passionately involved in charity work as well. Through her close links with the Red Cross, Vanessa-Mae has visited the organization's field units in Kenya and Cambodia, participated in one of its TV ad campaigns and given several fund-raising performances.

The worldwide embrace of Vanessa-Mae is a compliment returned in her new Sony Classical album Choreography. The music draws its inspiration from the rhythms and pulses of dance cultures from around the world - the Argentinean tango, the Spanish bolero, the tribal dances of Africa, the complex allure of Indian music - and creates a new challenge for the remarkable young beauty who changed forever the way audiences hear the violin.

DISCOGRAPHY

the violin player (1995)
Vanessa-Mae's debut pop album established her as a world star, racing up the pop charts in over 25 countries, as well as breaking new ground for instrumental music.

the classical album 1 (1996)
Proving her determination not to turn her back on her classical roots, this release couples core repertoire by German composers Bach, Brahms, Beethoven and Bruch. It instantly became the fastest-selling classical recording ever, and won Vanessa-Mae the World Music Award for 'Best-Selling Classical Artist'.

storm (1997)
Following in the vein of The Violin Player, Storm takes the violin on an even greater adventure of styles, including rock, disco, acid jazz and flamenco influences.

china girl (the classical album 2) (1998)
Vanessa-Mae goes back to her Chinese roots for her second classical album which features a unique and beautiful mix of eastern and western melodies, including an arrangement of Puccini's favourite Nessun Dorma, and Happy Valley, a composition commissioned for the re-unification of Hong Kong to China.

the original four seasons (1998)
Vanessa-Mae's stunning new arrangement of Vivaldi's classic features Laureate, her own hand-picked orchestra consisting entirely of international award-winning players.

the classical collection - part 1 (2000)
The long-awaited re-release of Vanessa-Mae's impressive early classical recordings, made between the ages of 11 and 13. These astonishing performances of virtuoso classics established her as a prodigious classical star long before expanding her horizons into the world of pop.

subject to change (2001)
An even more radical departure than her previous non-classical albums, subject to change, as its title suggests presents a new, contemporary, dance-influenced Vanessa-Mae

best of (2002)
A taste of Vanessa-Mae's incredible cross-over career to date offering samples of her most innovative and popular works

ผ่าน

Sat, 05 Jul 2008 18:37:14 GMT

intro    A/D     (2 time)

    A                                                             D

   ไม่ว่าเจอสิ่งใด   เนิ่นนานไปก็แปรเปลี่ยน สักวัน

    A                                                                 D

   เคยวิ่งตามความฝัน แต่บางครั้งก็ต้องหยุด แค่นั้น

          F#m                                         Bm

          เมื่อก่อนเคยรัก เคยผูกพัน แต่มาวันนี้มันเป็นเพียง คนเคยได้รู้จักกัน

    A                                                D

   วันนี้มีสุขใจ แต่ต่อไปสักวันคง วุ่นวาย

   A                                                                             D

   หากความทุกข์ทนจางหาย อาจมองเห็นความสุข อีกครั้ง

                F#m                                                  Bm

               *จึงทำให้ฉัน ได้เข้า(มั่น)ใจ ทุกสิ่งเปลี่ยนผันสักเท่าไร

                ฉันจะก้าวเดินต่อไป

          A

     **อย่าลืมเรื่องราวที่ผ่านที่เคยได้เจ็บช้ำ

          D

         ยังมีเรื่องราวที่ดีที่เคยได้จดจำ

          A

         เก็บคืนและวันที่ผ่านที่เคยได้ปวดร้าว

          D

         ยังมีเรื่องราวที่ดีที่รอให้จดจำ              A/D

   A                                                      D

   วันที่ทำผิดไป อาจเจอใครที่เข้าใจ สักคน

   A                                                                     D

   ในความมืดมนสับสน อาจเจอคนที่จริงใจ ไม่ยากนัก

               (ซ้ำ *)

                Bm                            C#m

               ในความมืดมิดยังมีดวงดาว

                                                       A/D

           และแดดยามเช้าพาให้เราก้าวไป

solo : Bm/C#m/Dm/Dm

              (ซ้ำ **)

Intro : A/D (2 time) A

Lonely in the rain ...

Thu, 03 Jul 2008 15:26:18 GMT

ว่าฉันคิดถึง และยังคิดถึง
ในคืนที่ฝนโปรยเราอยู่ด้วยกันตรงนี้
ฉันเหงาเธอรู้ไหม ฉันหนาวจนแทบขาดใจ
ไม่มีอ้อมกอดจากเธอที่รู้ใจ
รอคอยเธอกลับมาหา
เฝ้ารอจนฝนซา สุดท้ายก็ว่างเปล่า

Clear like ice ...

Wed, 25 Jun 2008 19:07:40 GMT

ยินดีต้อนรับสู่ 417102 :: ภาษาฝรั่งเศสพื้นฐาน 2 (Fundamental French II)‏
จาก:	เฉลิมเกียรติ มินา (chamin@kku.ac.th)
ส่งเมื่อ:	25 มิถุนายน 2551 15:22:05
ถึง:	ปวรปรัชญ์ สิงหบุตร (pzz3210@hotmail.com)

 
คุณได้สมัครเป็นนักเรียนวิชา
417102 :: ภาษาฝรั่งเศสพื้นฐาน 2
(Fundamental French II)!

German 2

Sat, 07 Jun 2008 09:37:05 GMT

ปวรปรัชญ์ คะ
ครูขอส่งข่าวค่ะ อาจจะเป็นข่าวดีค่ะ ตอนนี้มีนศ.คณะมนุษย์ฯ จำเป็นต้องเรียน German 2 ไม่งั้นไม่จบ เขากำลังทำเรื่องขอให้ครูเปิดสอนเป็นกรณีพิเศษเนื่องจากมีจำนวนนักศึกษาในชั้นน้อยกว่ากำหนด
ปวรปรัชญ์อย่าเพิ่งถอนวิชานี้ออกนะคะ ถ้าคณะอนุมัติเราก็เรียนกันได้ค่ะ ยังไงครูจะส่งข่าวอีกทีนะคะว่าจะได้รับอนุมัติหรือเปล่า คาดว่าคณะฯ น่าจะโอเคค่ะ
อ.บุญมา

:: รวมรส นักศึกษาบ้าบอ ::

Sun, 14 Oct 2007 17:03:23 GMT

10 OCTOBER

HAPPY BIRTHDAY TO MY BELOVED AUNTIE

Someone who have been a half of my soul

วันพุธ กลับบ้าน ป้าทำ แจ่วฮ้อน ให้กิน อร่อยมากๆ กินกันทุกคนในบ้าน พี่ปิ๊ก พี่แน็ต ลุง

อร่อยมาก อร่อยจริง นานๆทีก็อย่างงี้แหละ มีคนทำอาหารอร่อยๆ ให้กิน กินหมด 10 ชาม เอิ๊กส์

วันพฤหัส ไปดู #บอดี้ ศพ19 กะกอล์ฟ แล้วก้อไปนั่งกินสเวนเซ่นส์ เอิ๊กส์ เลี้ยงเพื่อนว่ะ นานๆที เอิ๊กส์

ตอนเย็น รวมพลกัน ปุ้ย กอล์ฟ เก้ง แบงค์ ไปกินสเต๊กกันที่ร้านBKK ร้านเดิมๆ บรรยากาศเดิมๆ กับเพื่อนสนิท

(รอบต่อมานั้นเป็นโอกาสดีมากที่สามารถชวนทักออกมาได้ด้วย อิอิ เยี่ยมมั่กๆเนื่องจากมันไม่ยอมออกไปไหนเลย ชวนแต่ละทีต้องชวนแล้วชวนอีก เหมือนทำการ duplication & repeatation @_@ ก้อมีทัก นิว เก้ง อาร์ต)

เส็ดแล้วไปต่อกันที่ กาสะลอง คาราโอเกะ ร้องเพลงจนเสียงแหบ เสียงแห้ง เอิ๊กส์

วันศุกร์ ประชุมคอมเมด

วันเสาร์ กลับบ้าน ไปสวน ย่ามาพอดี ตำส้มตำกินทุกวัน เอิ๊กส์

วันอาทิตย์ ตื่นขึ้นมา ไปปลูกต้นแก้วมังกร กะโก๊ะ แบกเสา โคตรหนัก ปวดมือไปหมด - -*

ตอนบ่าย ก้อทำงานอีกหลายอย่างที่สวน กลับเข้ามาบ้านก้อค่ำแร๊

ตอนนี้ก็เตรียมตัวไป commed เฮ้อ คอมเมดจะสนุกเหมือนที่คิดมั้ยนะ?

[] The End of The First Semester of My Junior Year []

Sun, 07 Oct 2007 18:46:11 GMT

วันศุกร์ Friday

ไปกินสเต๊ก BKK ต่อด้วย ร้องเกะที่ !Snook

Enjoy มากๆ 55+ ไปกัน 4 คน มี เก้ง หนิง ญา แบงค์

วันอาทิตย์ Sunday กอล์ฟมานอนด้วยที่หอ ตอนนี้กำลังลงทะเบียนอยู่ เฮ้อ ง่วง!

Myspace Weekend Graphics

[R]e[G]raDe

Thu, 20 Sep 2007 15:30:29 GMT

วู้ว ... เครียด

สรุป กรูต้องไปรีเกรดใหม่หมด 7 วิชา มีแต่วิชายากๆ ปี1 ทั้งนั้นเลย ทำไงดีเนี่ย?

เวลาเรียนก็ไม่มี แล้วแต่ละวิชานะ ยากโคตร....

GenMaths Chem Bio LabBio Physics Orchem Biochem

เออเนาะ กรูก้อถามตัวกรูเองเหมือนกันว่าทำไมตอนปี1 กรูถึงได้เละเทะขนาดนี้ ทำไมไม่ตั้งใจให้มันได้เกรดดีๆวะ

กรูคิดอะไรอยู่ตอนนั้น กรูมีเรื่องกลุ้มใจอะไรอยู่

ทำไม และ ทำไม

Why Why Why?

..... shit..

ตอนนี้ มองหันหลังกลับไปคงบอกได้คำเดียวว่าสายไปเสียแล้ว สายไปจริงๆ

คงต้องก้าวต่อไปข้างหน้า แม้กรูจะเริ่มรู้สึกท้อแท้และสิ้นหวังมากมาย

ปอลอ : ตัดสินใจเรียน 5 ปีจะคุ้มมั้ยเนี่ย??

- ต้องวิ่งโร่ไปคุยกับคณะวิทย์ คณะแพดอีก -

-- จบแล้วจะไปอยู่ที่ไหนดี??? ไม่อยากทำงานเลย กลัวว่ะ ไปอยู่กับคนหมู่มากแล้วจะเป็นไงไม่รู้ --

ดิน* เพื่อนรักกรูตลอดมา กรูดีใจที่มีเพื่อนอย่างเมิง

กอล์ฟ* เพื่อนรัก อุดมการ์ชีวิตเดียวกัน

เก้ง* เพื่อนรัก ช่วยเหลือกรูมาโดยตลอด ถึงแม้บางครั้งเมิงจะดูอารมณ์เสียบ่อยๆก็ตาม

หนิงหน้าลิง ญาดาหน้าเป็ด* เพื่อนผู้หญิงที่ดีจริงๆ ตลอดมา

ปุ้ย* เพื่อนที่ไม่เคยมีคำว่าต้อง ลำบากใจ สบายใจได้ตลอด

พี่ช่อ* พี่สาวที่แสนดี ขอบคุณที่ช่วยเหลือผมมาโดยตลอดครับ

บีชชี่* บีชเป็นคนดีนะ แต่บางครั้งเราเดาใจบีชไม่ถูกจริงๆ

อาร์ทอาร์ทนิวนิว* ขอบคุณนะ ที่ทำให้เราได้มีเพื่อนดีดีอย่างพวกนาย

เจอาร์ บ๊อบบี้ ประจวบ* เพื่อในแล็ปที่ดีกับเรามาตลอดจริงๆ ขอบคุณพวกนายมากๆ

HDJ TB -- รูมเมทหอ27

∵~★ Torment ∵~★

Thu, 23 Aug 2007 05:29:53 GMT

Mode: Severe อาการหนัก อ๊ากกกกกกกกกกกกกกส์!

เครียดๆ มาอาทิตย์นึงแล้ว ทำไงดี ไม่มีความสุขเลย - -*

- เบื่อเรื่องการเรียน ตอนนี้รู้แล้วว่าเซ็งมาก .................

- เบื่อตัวเอง 555+ อันนี้เรื่องจริง

อีก 4 อาทิตย์สอบแร๊ วู้ว รันทดจิง

ตั้งใจว่าตื่นเช้ามาจะอ่านหนังสือ....................(ไม่ตื่น)

ตอนเที่ยงจะอ่านหนังสือที่คณะ (-*- เวลากินข้าวยังจะไม่มี)

ตอนเย็นจะไปอ่านหนังสือที่หอสมุด ( ดันไปนั่งอ่านหนังสืออย่างอื่น พวกหนังสือท่องเที่ยว

lonely planet นสพ. หนังสือสัตว์เลี้ยง ไรเงี๊ยะ เปงต้น

สุดท้ายก็ไม่ได้อ่านหนังสือเรียน แล้วก็ง่วง แล้วก็กลับหอ เอาเป็นว่าวันนี้นแป้กไปอีกวันแล้วกรู )

บางวันนึกอยากกลับบ้าน ... กลับไปบ้านดีกว่า มีป้าทำอาหารให้กิน มีพี่ปิ๊กคอยไซโค ฮิฮิ

พอเลิกเรียน เฮ้อ เปลี่ยนใจ เหนื่อยขับรถชิบ

อันที่จริงกุว่าบ้านกุกลับมหาลัยมัน ก็ไม่ไกลหรอก ในความคิดกุ เทียวไหวนะ

แต่จะเสียหน่อยตรงที่เปลืองค่าน้ำมันชิบ สมมติว่ากุเติม 50 บาทเทียวบ้าน

กุจะขี่ได้เต็มที่ 2 วัน แล้วก็เติมอีก สรุป กุจะเสียค่าน้ำมันราวๆ 100-150 ต่ออาทิตย์ -*-

ทำไงดีหว่าจะหายเครียด ตอนนี้ก็ทำตามใจตัวเองฝันแล้ว คือจะไปหาซื้อไวโอลินฝึกหัด4/4

มาหัดเล่น อย่าว่ากุกระแดะไฮโซ อย่างงู้นอย่างงี้เลยนะคับ ก้อกุชอบอ่า

อยากเล่น แล้วกุก้อจะมีแพลน turn pro ด้วย ฮ่าฮ่า อันนี้พูดจริง ฮิ

Mode: CooL วันอาทิตย์ที่ผ่านมา ป้ากะลุงไปโคราช พี่ปิ๊กไปทำงาน สรุป กุเฝ้าบ้านโฮ่งๆ ตอนเย็น หนิงกะดิน

ไปเที่ยวเขื่อนอุบลรัตน์กลับมาแวะมาหาที่บ้าน หุหุ มีความสุขกานจิง - -

บอกว่าโทรมาชวนกุแล้วกุไม่ไป ฮิ ไม่อยากไปเป็นก้างเว้ย ฮ่า วันจันทร์คุณหนิงโทรมาบอกจะเลี้ยงเกะ

ดินบอกว่าจะกลับมาจากสารคามพอดี เย้ ตกเย็นเจอกันที่ กาสะลองเพลซ มีใครบ้างนับดู

พี่ช่อช่อ หนิงหนิง ดินดิน ปุ้ยปุ้ย บีชบีช เอ้เอ้ โบยโบย สรุป เค้ามาเปิดตัวกัน 2 คู่ว่ะ

โหย น้ำตาลไม่ต้องล่ะคับท่าน ผมจะกลายเป็นเบาหวานอยู่แระ 55+ แหกปากเส็ด

ไปต่อที่ U-Center ศูนย์อาหารมาตรฐานของเด็กมอขอฝั่งโนนม่วง

( ถ้าอยู่แถวกัง ก้อไปกิน กังบน กังใหม่ ช่ายป่ะ เอิ้กๆ ) กินไรหว่า ก๊วยจั๊บ น้ำกล้วยปั่น

ง่ะ อาหารดินเนอร์มาตรฐาน สรุปคืนนั้น สนุกมากคับ

ขอบคุณ หนุงหนิงลิงกัง มากเด้อ ^-^ happy birthday มีความสุขมาก

ส่วนเงิน 1000 นึงจะรีบหามาให้เด้อ แว้ก ว่าจะไม่พูดเรื่อง เงินๆทองๆ แระ 555++

เห็น โบยโบย บอกว่าช่วงนี้ หนิงหนิง ไม่มีตังค์ใช้ ฮือๆ เด๋วผมหามาให้งับ

;ปอลอ; + เขียนคำว่า สู้สู้ ไว้ที่หน้าผาก จดจำไว้ แล้วทำให้ได้

+ ไวโอลินฝึกหีด nakovitz ราคา 2600 จะเก็บเงินซื้อเอง วู้วววว!

+ จะได้มือถือแล้ว แต่ว่าเปงแค่ nokia1110 คงไม่ได้รุ่นใหม่หรอก ฮ่าฮ่า

ใจจริงอยากได้ n75 วู้ววว ฝันเอาไว้ก่อน ฮ่าฮ่า

+ บ้านกุเปง HoST FamiLY ง่ะ เย้ๆ ได้ฟุดฟิตฟอไฟฟืนกะฝรั่ง

แต่ว่ามีเงื่อนไขว่าต้องกลับไปอยู่บ้านง่ะ

++ รุปที่ไปกาสะลองมีนะคับ แต่รุปอยู่กะ ดิน มีวีดีโอด้วย เด๋วเอามาลง ++

Clocks

Sun, 19 Aug 2007 18:45:12 GMT

01.30

20.08.07

พรุ่งนี้ก็วันหยุด สำหรับใครหลายคนอาจเป็นความสุข แต่กรูทำไมรู้สึกเบื่ออ่ะ ไม่ใช่ว่าขยัน อยากไปเรียนทุกวันหรอก -..- พูดถึงเรื่องการเรียนแล้วไม่ happy ว่ะ เคยคิดหลายครั้งง่ะ ว่าเราตัดสินใจเข้าคณะผิดเปล่า เดินในเส้นทางที่ป้าขีดไว้ แต่ใจจริงๆเราไม่อยากเรียนคณะนี้ ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเป็นอย่างไร มันไม่ใช่สิ่งที่ต้องการในชีวิตนี้นะ ถ้าย้อนกลับไป 4 ปีที่แล้ว เราตั้งใจมากกว่านี้ เราคาดหวังกับสิ่งที่ตัวเองมุ่งหวังมากกว่านี้ เราคงไปถึงฝั่งแล้วแหละ แต่ตอนนั้นมัวแต่ชะล่าใจ ปล่อยให้เลยตามเลย ก็เลยออกมาแบบนี้แหละ ถ้าถามว่าอยากเรียนคณะไหนจริงๆแล้ว หลายคนคงไม่มีทางเดาถูกแน่ๆ คนที่รู้จริงๆมีแค่ แจ๊ค ปรัชญา แล้วก็ โบยบิน เท่านั้น แต่คิดไปคิดมาก็หลายครั้งนะ ว่าถ้าเราไมได้เรียนที่คณะนี้ เราก็คงไม่มีโอกาสได้เจอกับ เพื่อนดีๆ หลายคน ที่ต่อมากลายมาเป็น เพื่อนสนิท กัน

ตอนนี้คงไม่ทันแล้ว พยายามมาหลายครั้ง แต่ก็ไปไม่ได้ซักที คงต้องอดทนเรียนต่อให้จบ เพราะเราก็มาถึงเกือบๆโค้งสุดท้ายแล้ว ถอยไม่ได้ แต่เมื่อมองดูผลการเรียนของตัวเองแล้ว เศร้า ..... มองดูลู่ทางในการทำงานอนาคตแล้วก็ เศร้า ...... คิดว่ายังไงเดี๋ยวต้องมาคิดใหม่ว่าต้องเปลี่ยนเส้นทางชีวิตแน่นอน

ไม่รู้เป็นไรว่ะ ช่วงนี้ชอบฟัง COLDPLAY ชิบ เพลงโดนดีว่ะ นี่ล่ะ เพลงสไตล์นี้ที่กรูค้นหามานาน Alternative Rock แบบเยือกเย็น ฟังแล้วเหมือนว่ากรูกำลังจะกระโดดลงไปในมหาสมุทรน้ำแข็ง แล้วช่วงนี้ก็ว่าจะเล็งๆหาไวโอลินซักตัว แล้วก็จะหัดเล่นให้โปรไปเลย ต้องทำได้ Yeoh!!!

+ ปอลอ + เตือนตนเองเสมอ อย่าคาดหวังอะไรกับชีวิตนี้มาก เพราะมันไม่เคยมีความแน่นอนเลย

รักแม่มากๆๆๆ รักย่า ป้า พี่ น้อง เพื่อนรัก ทุกๆคน

Monsizz, I believe that Life is a roller-coaster!!

• ..::.. Gaspard ; แมวกระป๋อง •

Sat, 18 Aug 2007 09:13:50 GMT

ง่ะ

คะแนนมิดเทอมออกแร้ว!

Unacceptable อย่างรุนแรง

เซ็งเรย เครียดอีกแร้ว ตอนวันจันทร์ง่ะ พอรู้คะแนนไข้ขึ้นเรย เวงเหอะ

สาเหตุ มาจากการที่อ่านหนังสือแค่อาทิตย์เดียวก่อนสอบ มันไม่ได้เรื่องเรย อ่านไปเท่าไหร่ก็ลืมหมด เนื่องจากเนื้อหาที่เราพยายามจำ มันยังไม่แม่นพอ เหมือนที่เจมส์บอกแหละว่าควรอ่านก่อนสอบอย่างน้อยสัก 2 อาทิตย์ แล้วน่าจะแกะเทปเนื้อหาตรงที่ไม่เข้าใจด้วย ดูคะแนนที่ออกมาเดะ ตก mean เละตุ้มเป๊ะ บางวิชาก็เกือบแตะระดับ ground มาคิดดูอีกที มันไม่น่าจะออกมารูปแบบนี้นะ ทั้งที่จริงก่อนเปิดเทอมก็คิดว่าต้องพยายามให้ได้ สาเหตุที่ค้นพบเลยคืออ่านหนังสือไม่พอ ไม่มีสมาธิแล้วก็มีบางบทเรียนที่ตัวเองยังไม่เคลียร์ด้วย อาทิ เช่น Thalassemia หลังมิดเทอมคงต้องเอาใหม่ เป็นสนามรบที่น่ากลัวแน่ๆ คราวนี้

ปี3 โฮ่ะๆ โดนพิษ Junior year เล่นงานเข้าอย่างจัง เรียนหนักมาก เนื้อหาอัดกันยังกะบีบอัดไฟล์ 100Gb ให้สามารถบรรจุลงใน Floppy disk ได้ยังไงยังงั้น โหๆ เครียดว่ะ ทำแล็ปมาราธอน เลิกค่ำ เลิกlate แถมยังเรียนเช้าอีกนะ คือเรามานั่งคิดดูมันไม่ค่อยแฟร์กับตอนที่เราออกไปทำงานใช่ป่ะ เป็นข้าราชการก็ไม่ได้เป็น แถมเงินเดือนสตาร์ทก็น้อยยยยยยยยยมาก หุหุ ไม่อยากจะพูด ถ้าอยากรู้ว่าเท่าไหร่ก็ลองคิดเล่นๆดูว่า เงินแค่นี้ ถ้าคุณอยู่กรุงเทพคุณใช้แค่อาทิตย์เดียวหมด ต่างจังหวัดก็อย่างดีสุดๆ ก็สองอาทิตย์กว่าๆ ลองคิดดูนะ แล้วไหนจะต้องแย่งงานกันอีก แล้วก็ต้องมานั่งคิดว่าถ้าไม่เรียน upgradeต่อโท ก็ต้องมีอาชีพเสริมถึงจะพอกิน (เฮ้อ คิดมากแล้วกุ ) อืม แต่พูดไปมันก็ต้องมีเหตุผลของมันล่ะนะ เราต้องรับผิดชอบชีวิตคนทั้งคนหนิ จะให้ผิดพลาดได้ไง !!^.^!!

ปอลอ จะตั้งใจ พยามเข้า Cat-Kung!

.. อืม เรื่องบางเรื่องก็พยายามทำใจแล้วนะ ว่ายังไงก็ควรจะเป็นอย่างที่ควรจะเป็น ที่ผ่านมาเป็นเพราะไม่เข้าใจ ละเลย หรือทำให้พลาดพลั้งหลายครั้ง จนกลายเป็นคำว่า ไม่มีอะไรจะถือสา คิดแล้ว แบบมันยังอยู่ในสมองง่ะ คำเหล่านั้นมันทำไมยังวนเวียนอยู่ในหัวกุวะ กลายเป็นสิ่งผิดพลาดที่ฝังอยู่ในหัวกุแบบติด microchip ไปแล้ว อืม หรือกุไม่เคยเข้าใจ กุเลยทำให้มันพลาดไป กุมานชั่วสุดๆ แงๆ ซะง้าน เฮ้อ กุเลวววว กุทิ้งเพื่อน กุม่ายรักเพื่อนนนน แงๆๆๆ

[R]ATCHA[D]A - be my place

Fri, 10 Aug 2007 16:43:56 GMT

คุณเคยคิดมั้ยว่าการเดาใจใครสักคนเป็นการยากกว่าการที่คุณนั่งทำข้อสอบแคลคูลัส 100 ข้อซะอีก การทำข้อสอบก็เหมือนคุณได้ประมวลความรู้ที่ผ่านมา มันก็เป็นตัวอักษรที่ถูกถ่ายทอดออกมาเป็นรูปธรรม คุณมองเห็น คุณจำได้ คุณนึกออก แต่ใจของมนุษย์นี่สิ มันมองไม่เห็น สัมผัสไม่ได้ ฉะนั้นการที่จะหยั่งรู้ถึงความคิดของคนอื่นมันยากมากเลยที่เดียว...

หากตอนนี้มีใครสักคนถามเราว่าเรารู้สึกอย่างไร เราก็บอกได้เต็มคำเลยว่าเราไม่อยากแบกความรู้สึกแบบนี้เอาไว้เลย มันแย่มาก เรารู้ว่า เราผิด แต่คนเราก็ควรจะมองกันสองด้าน ไม่ใช่แค่มองกันด้านเดียว คิดว่าตัวเองถูกต้องเสมอ แต่ความจริงมันไม่ใช่ เราเป็นคน เป็นมนุษย์ มีสิทธิ์ที่จะผิดพลาดได้ทั้งนั้นแหละ ก็เราไม่ใช่เทวดาหนิ บางครั้ง การเอาใจใส่คนอื่น ก็สำคัญกว่าการที่จะมาคิดว่าทำไมเขาถึงไม่เคยคิดหวังดีกับเรา แต่ตัวเราเคยมีน้ำใจให้กับเขาแค่ไหน ถ้าจะใช้คำว่า เห็นแก่ตัว มาตัดสิน มันก็ดูจะเป็นการเกินควรไปหน่อย

หลังจากสอบเสร็จ ก็ไม่ได้รู้สึกแฮปปี้เลย เนื่องจากคาดหวังกับตัวเองมากไปหน่อยว่ามันต้องออกมาดี แต่พอเอาเข้าจริงๆแล้ว มันไม่ใช่เลย ออกแนวเดิม เครียดว่ะ ไม่รู้เมื่อไหร่เราจะประสบความสำเร็จซักที ไม่อยากให้เป็นแบบนี้เลย ทำไมต้องเป็นแบบซ้ำๆอยู่เรื่อย เสียดาย อยากให้ผลมันออกมาดีกว่านี้

วันพฤหัสที่ผ่านมา 09.08.07 ตอนแรกตั้งใจว่าจะไปงานเลี้ยงวันเกิดของหนิง แต่หนิงต้องเลื่อนออกไป เพราะเพื่อนคิวไม่ว่าง (พูดยังกะเป็นดารา - -*)

อืม วันหลังยังมี พอดีนิวเลยชวนไปเที่ยวรัช-ชะ-ดา ก็เลยตกลง say yes ทันที ไปกัน 7 คนมี กรู นิว อาร์ท เก้ง น้อง จ๋อม โอ๋ นั่งตั้งแต่สามทุ่มยันเที่ยงคืนครึ่ง แต่ขอโทษ กรูไม่เมาเด้อ ย้ำ กรูม่ายมาววววว แค่เดินเซนิดนึงเอง 555+ กินไปประมาณ 5 แก้ว ซดฮวบๆ มึนแหละครับท่าน เดินเซเรย สมองมึนมาก ดีที่ว่าเก้ง นิว อาร์ท พามาส่งที่หอ ตอนเช้าก็โทรมาปลุก เฮ้อ หาประสบการณ์ชีวิต.. เพลินไปอีกแบบ

นินทาโต๊ะเหล้า

เก้ง - กินเยอะก่ากรูแต่ไม่เมา แถมกลับหอมันยังไปนั่งเล่นเน็ตต่อ -*-

นิว - มือโปร ไม่เมา ไมสึม จิบได้เรื่อยๆ นั่งเม้าท์ตลอด

อาร์ท - อันนี้ก็โปร ไม่มีอาการของ alcohol metabolism ซักนิด แต่มานไปฉี่บ่อยชิบ สงสัยคงล้าง alcohol ออกจากร่างกายไปอย่างรวดเร็ว

น้อง จ๋อม โอ๋ - สามคนนี้มืออาชีพ คอแข็งมั่กๆ นั่งคุยตลอด ขากลับก็ไปนั่งกินก๋วยเตี๋ยวต่อ

ปวรปรัชญ์ - เด็ก อ่อน ป๊อด

Passed

Sat, 28 Jul 2007 06:33:36 GMT

เมื่อเวลาผ่านไป . . . เราอาจจะต้องมานั่งเสียใจ
ว่าวันนั้น . . . ทำไมเราไม่ทำแบบนี้
ถ้าเราทำแบบนี้ . . .เรื่องนั้นอาจจะดีกว่านี้ก็ได้

คนเราไม่อาจย้อนเวลา กลับไปแก้ไขอดีตได้
เพราะอดีตไม่เคยหวนกลับ
เวลา . . . ไม่อาจย้อนคืนโอกาส
ในเรื่องบางเรื่อง . . . อาจจะมีแค่ครั้งเดียวในชีวิต

ในเมื่อตอนนี้ . . . เรายังมีโอกาสทำสิ่งดีๆ
ทำเรื่องดีๆ ให้กับคนที่เรารัก . . . ก็ทำไปเถอะ
ทำไปเลย . . .ให้ไปเลย . . .

โดยเฉพาะเรื่องความรู้สึกดีๆ
ความรู้สึกห่วงหา และเอาใส่ใจให้ไปเถอะ
ให้ไปเท่าไหร่ก็ได้ . . . เพียงให้อย่างมีสติ
ทำแล้วไม่ทุกข์ไม่กระทบใคร . . . ให้ไปเถอะ
ทำไปเถอะ...ขอให้ทำให้ดีที่สุด..

เพราะเมื่อวันเวลาผ่านไป . . . สิ่งต่างๆ อาจผ่านพ้น
บางเรื่องอาจจบและจากไป . . . บางเรื่องอาจคงอยู่ในความทรงจำ
แต่อย่างน้อยเราได้ให้. . . ได้ทำในสิ่งที่อยู่ในใจไปหมดแล้ว
เมื่อเรามานึกถึง . . .มันจะเป็นความทรงจำที่ดีตลอดไป

~ •ิ .. •ิ ~ have I been changed ? ~ •ิ .. •ิ ~

Sat, 14 Jul 2007 05:15:44 GMT

AMS 27th

KKU

เหลืออีก 2 อาทิดนะคับ พ่อแม่พี่น้อง ที่เราจะต้องลงสู่สนามสอบครึ่งเทอมแรก

คิดแล้วก้อเศร้า+กดดัน แต่ยังไงก็จะเอาชนะมันให้ได้

* ต้องให้กำลังใจตัวเองครับ *

วันศุกร์ที่ผ่านมา เลิกเรียนเสด อาร์ตกะนิวกะเก๋ ชวนไปกินเนื้อย่างที่อดุลย์ อร่อยมาก น้ำจิ้มขอบอกว่า โดน อย่างแรง หุหุ ลองแล้วจะติดจาย ไปกาน3คนตอนแรก ซักพักเก้งก้อตามมา กินจนอิ่มแปร้ 3ทุ่ม เลยกลับ

วันเสาร์ แม่เก้งมาจากอุบล เอาแหนมเนืองกะแหนมซี่โครงหมูมาฝาก ก็เลยรวมพลกันที่ห้องนิว ทำยำแหนมเนือง กะแหนมซี่โครงหมูทอดกินกัน กรูกินจนขี้แตกว่ะ 555+ ซะง้าน อร่อยมากมาย เก๋เป็นแม่ครัวนะ ขอบอก

ทำไมหลายครั้ง ถึงรู้สึกว่าตัวเองเปลี่ยนไป

ไม่เหมือนเมื่อก่อน ส่วนมากเนี่ยเพื่อนโรงเรียนเขาจะสนิทกันมากใช่ปร่ะ

พอตอนเข้ามหาลัย แบบว่าก็จะยังติดต่อกันอยู่

แต่เราก็มีเพื่อนสนิทที่ยังคบด้วยไม่กี่คน

และมี หลายคน ที่ต้องเลิกคบไป

ทั้งๆที่พวกเขาเหล่านั้นก็เคยเป็นเพื่อนสนิทเรามาก่อน

แล้วตอนนี้ก็มีเพื่อนสนิทใหม่ที่มหาวิทยาลัย

ซึ่งจะดูสนิทมากกว่าเพื่อนโรงเรียนมัธยมซะอีก

อืม มันเป็นความคิดแตกต่างนะ อันนี้ก็ไม่รู้ว่ามันเกิดขึ้น

เพราะเราเปลี่ยนไปรึเปล่า....

ปอลอ: ช่วงนี้รู้สึกว่าจะเริ่มกลับมาสนิทกะเพื่อนสมัยมัธยมต้นอีกแล้วแหละ

ไม่รุเปงไงอ่า มันเปงช่วงเวลาที่พวกเราได้อยู่ด้วยกัน

สาม ปีครึ่ง เรียนด้วยกัน กินด้วยกัน เล่นด้วยกัน ป่วงด้วยกัน

ฮาๆดี ชีวิตนี้

มีใครคงไม่ต้องพูดถึงเนาะ มันก้อเยอะอ่า

เพื่อนห้อง /2 กะ /1

คิดถึงพวกเอ็งหว่ะ

+0+ LOST +0+

Sun, 08 Jul 2007 06:07:34 GMT

เพื่อนๆ อีก 3 อาทิตย์เราก็จะสอบมิดเทอมแว้ว สู้ๆๆๆๆ

มาอ่านหนังสือเร้วววว จาได้เก็ท เอ กานทู๊กกกกคน

-0-

อาทิตย์นี้เปงอาทิตย์แห่งความโชคร้ายของหนูหริ่งนะงับ เพราะมีแต่เรื่องวุ่นวายเกิดขึ้นมากมาย ทำให้เราก็ท้อและเบื่อหน่าย

เวลานี้หนูหริ่งคิดว่าจะฟิตกะการเรียนให้มากๆ (ทุกคนส่งกำลังใจมาช่วยหนูหริ่งเร้ววววววว) ฮิฮิ

FiGht FoR U! ^^"

เมื่อคืนวาน 07.07.07 มีงานเฟรชชี่ไนท์ที่คอมเพล็กซ์ เลยขี่รถไปดู พอไปถึงคนเยอะมากๆ ง่า ยังกะตลาดแตก เราก็เลยหลบเข้าปายในเซเว่นซื้อหนม แล้วทีนี้ในกระเป๋ากางเกงก้อใส่ กระเป๋าตังค์+กุญแจ+แฮนดี้ไดรฟ์ พอจังหวะที่จ่ายเงินหยิบกระเป๋าตังค์ออกมาไม่รู้ว่าแฮนดี้ไดรฟ์หล่นออกมาด้วยหรืออย่างไร แล้วก้อม่ายด้ายเอะใจอารายเรย ปรากฎว่าหลังจากเติมน้ำมันกลับหอเสด ก็รู้สึกว่าแฮนดี้ไดรฟ์ในกระเป๋ากางเกงหายไปไหนวะ ก้อเลยล้วงดู ก้อม่ายเห็น ตกใจอย่างแรงก้อเลยขี่กลับไปถามพี่ที่ 7-11 แล้วก้อที่ปั๊มน้ำมัน เค้าก้อบอกไม่เห็นของตก เราก้อขี่ดูๆตามทางทั้งที่มืดๆ เฮ้อ เซ็งมั่ก ของหายไปหน้าตาเฉย คนก็เยอะด้วย โอกาสที่จะหาเจอ+ได้คืน มีน้อยมาก ทำใจ แฮนดี้ไดรฟ์กรู หายไปอย่างไม่มีวันกลับ คนเยอะ คงมีคนเก็บได้เอาไปแร้ว T_T

..::.. SiCk DaY ..::..

Sat, 16 Jun 2007 15:33:57 GMT

ป๊าดด อารายหว่า อาทิตย์นี้กรูเซ็งอย่างเป็ด

เนื่องมาจากกรูป่วยเป็นไข้ ร่างกายเลยทรุดลง เน่าเลยกรู

@_@

เรียนหนักโคตรพ่อแม่พี่น้อง บางวันแทบไม่ได้กินข้าวเที่ยง

กรูว่ากรูเรียนจนเบลอว่ะ

เรียน 8.00 ถึง 17.00 ทู๊กกกกวัน

(เรียนไปเอาโล่ห์??) -- คำถามของใครหลายๆคนที่อยากถาม

เงินเดือนก้อนิดดดดเดียว ไม่สมกับความยากลำบากที่กรูเรียนมาซักนิด

เรียนเสร็จก็มืดค่ำ ไม่ได้เห็นพระอาทิตย์ตกดินซักที ...

เพื่อนกลับหอนอน กรูต้องขี่รถกลับบ้าน

โคตรเหนื่อยยยย

เครียดเว่ย ทำแล็ปยากชิบหาย เหนื่อยด้วย ไม่ได้นั่งฟังเล็กเชอร์อย่างเดียวแล้ว

ประมาณว่าเรียนเล็กเชอร์1ชั่วโมงเสร็จปุ๊บ กระโจนเข้าห้องแล็ปทันที - -*

ทำแล็ปต่ออีก 2-3 ชั่วโมง

เป็นอย่างนี้ทุกวัน

จนวันพฤหัส กรูก้อล้มป่วยลงจนได้ เป็นไข้ว่ะ ทรมานโคตร

วันศุกร์หอบสังขารมาเรียน ที่จริงเลิกเที่ยง ว่าจะดี๊ด๊ากลับบ้าน

ที่ไหนได้ มีกิจกรรมเสริมอารายอีกม่ายรุ ถึงบ่ายสาม

เย้ๆๆๆ กรูจะกลับบ้านนอนซักที

ปรากฎว่าอาทิตย์นี้กลุ่มโต๊ะกรูต้องเป็นเวรล้างplateเพาะเชื่อแบคทีเรีย

...................................

กำเวรสาด -*- ยากจะฆ่าตัวตาย

มารผจญจิงๆๆ

สวมบทกุลีล้างเพลตจนห้าโมงเย็น

ถึงได้กลับบ้านวุ้ย

- -

กลับมาเจอจานเน่า2กะละมังใหญ่

-.- มึนตึ้บ ไปยืนล้างจานต่อ เส็ดอีกทีก้อค่ำแล้ว

พี่ปิ๊กชวนไปกินข้าวนอกบ้าน ไปนั่งกินข้าวข้าหมูโต้รุ่งกัน แซ่บบักคัก อิอิ

กินเส็ด ไปตึกคอมต่อคับท่าน ไปนั่งดู Fantastic4 ต่อ...

โอ้ววว พระเจ้า กรูโคตรรรรรรรร เหนื่อย แต่ต้องไปนั่งตี่ตาดูหนัง เพราะพี่ปิ๊กrequestมาว่าอยากดูอย่างแรง

ดูไปหลับไปง่วงไปตื่นไป ประมาณชั่วโมงครึ่ง หนังจบ ไชโย้วๆๆๆ กลับบ้านนอน

(ช่างเป็นความสุขของคนที่มาดูหนังรึเปล่า?(วะ))

------------------------------------------------------------------------------

ปอลอ. วันนี้พึ่งกลับจากไปกิน Suki House ที่ริมบึงแก่นนครมา ขอบอก โคตรม่ายแซ่บ ชิบหาย - -*

โดนเพื่อนสนิทเตือนเรื่องอย่าเข้าเรียนเลท เฮ้อ โดนไซโคตั้งแต่ต้นเทอมเรยกรู..

... มีเพื่อนสนิทคนหนึ่งอยู่ดีๆก็บล็อคmsnเรา พอโทรไปคุยด้วยก้อมีท่าทางแปลกๆ งงอย่างแรง ตาแตกเลย กรูทำอะไรผิดไปวะเนี่ย

[-.. Just Smile When You Cry ..-]

Fri, 25 May 2007 13:31:40 GMT

But since you been gone
I can breathe for the first time
I’m so movin’ on, yeah, yeah
Thanks to you, now I get, I get what I want
Since you been gone

เมื่อวาน 25.05.07 ไปดู Pirates of The Caribbean : At World's End

กะป้า พี่ปิ๊ก พี่แน็ต

สนุกมาก แนวแฟนตาซี ชอบๆ

แต่ตอนกลางเรื่องมีนอนด้วย 55+

ก้อคนมันง่วงนิ ไปดูรอบ 21.15

หลับไปประมาณ45นาที

ตื่นขึ้นมายังอุตส่าห์จับความได้ โฮ่ๆ แล้วก้อดูต่อจนจบ

ไม่เหมือนป้า นอนหลับทั้งเรื่อง

ฮิฮิ ตีตั๋วเข้าปายนอน

คร่อก.... ฟรี้.... ZZzzzZZZz

วันนี้ คุณเก้งกลับมาจากอุบลราชธานีซิตี้

เลยปายช่วยมานขนของขึ้นหอกับปรัชญา

ขนเส็ด มานพาไปนั่งกินบีเคเค อิ่มแปร้

กินเส็ด ไปสมทบกะปุ้ย น้องปุ๋ย แนนนี่ น้อยหน่า

ที่เจริญคาราโอเกะ

ร้องเกะกันซักพัก สองสาวแนนนี่กะน้อยหน่าขอตัวไปกิงข้าว

เหลือกันสามคน ร้องกันต่ออีก2ชั่วโมง

ร้องเส็ด เจ็บคออย่างแรง

เพลียมาก กลับบ้านนอนเรย

อีก 1 อาทิตย์เอง เราก็จะเปิดเทอมแล้วนะ

จากวันนี้ คงไม่เหมือนเดิม

เพราะมันไม่ใช่เมื่อวานไง

วันข้างหน้า.. อีกยาวไกล

ที่ต้องเดินไปให้ถึง

เหนื่อยและท้อเหลือเกิน

สิ้นหวังในบางที

ทำไมเราถึงเจออุปสรรคมากมาย

เหนื่อยว่ะ... อยากจะพัก

แต่การพักคือ ความตาย

พักชั่วนิรันดร์ ไปจากที่แห่งนี้ใช่มั้ย

ไปแล้ว คงไม่ได้กลับมาอีก

คิดแล้วกลัวนะ ไม่รู้มันเป็นอย่างไร

ก็เราไม่เคยเจอหนิ

ไมมีใครอยากเจอหรอก เพราะมันน่ากลัวจิงๆนะ

เฮ้อ... ปลงตกแล้ว ทำใจกับทุกอย่าง

ได้อย่าง เสียอย่าง

.. ได้อย่างหนึ่ง ต้องเสียอย่างหนึ่ง

... มีคนพอใจ มีคนไม่พอใจ...

เบื่อมากว่ะ กรูอยากไปพ้นๆ แต่กรูไม่อยากตายนี่หว่า

ขอเวลาทัศนศึกษาโลกนี้อีกซักพักได้ป่าว...

*************************************

เหนื่อย.. ก้อพัก

หิว.. ก้อกิน

ง่วง.. ก้อนอน

เบื่อ.. ก้อเล่น

ชีวิตวันๆ มีอะไรดีมั้ย

= ="